Achter de schermen van de Olympische Spelen van 2024 broeit er een sociaal conflict. De kern van de controverse: het controversiële gebruik van het dagpassysteem. Dit systeem, dat meer flexibiliteit zou moeten bieden aan onafhankelijke werknemers, lijkt te zijn afgeweken van zijn oorspronkelijke doel, waardoor duizenden werknemers in een precaire en potentieel illegale situatie terecht zijn gekomen.

Het dagverloop: een slecht toegepast systeem?

Het dagarrangement, geregeld in artikel L. 3121-58 van de Arbeidswet, is een systeem waarmee de werktijd over een jaar in dagen kan worden geteld in plaats van in uren. In eerste instantie bedoeld voor leidinggevenden, kan het onder bepaalde strikte voorwaarden ook van toepassing zijn op “autonome werknemers”.

Ik Sarah Zakine, advocaat arbeidsrecht, legt uit: “Om in aanmerking te komen voor het dagpakket moet een werknemer profiteren van echte autonomie bij de organisatie van zijn/haar uurrooster. Dit is de conditio sine qua non van dit systeem. »

Volgens de verzamelde getuigenissen lijken de medewerkers van de Olympische Spelen van 2024 echter verre van deze beloofde autonomie.

Opgelegde schema's, fictieve autonomie

“We moesten dagpascontracten tekenen, maar we kregen strikte schema’s, van 11.30 uur tot 23.00 uur”, zegt een luchthavenmedewerker anoniem. “Waar is onze vrijheid om te organiseren? »

Deze situatie roept ernstige juridische vragen op. Artikel L. 3121-59 van de Arbeidswet bepaalt duidelijk dat de dagarrangement kan alleen van toepassing zijn op medewerkers “die autonomie hebben in het organiseren van hun tijd.

Risico’s voor het Organisatiecomité van de Olympische Spelen (COJO)

De COJO wordt geconfronteerd met zware sancties. “In geval van een geschil zouden de rechtbanken deze dagpakketcontracten opnieuw kunnen classificeren als traditionele contracten”, waarschuwt Me Zakine. “Dit zou een betaling met terugwerkende kracht inhouden voor alle gewerkte overuren, eventueel verhoogd. »

De jurisprudentie is op dit punt duidelijk. In een arrest van 2 juli 2014 (nr. 13-11940) herinnerde het Hof van Cassatie eraan dat het gebrek aan autonomie van de werknemer maakt de forfaitaire overeenkomst in dagen ongeldig.

Een oproep tot actie voor medewerkers

De betrokken medewerkers hebben er alle belang bij om snel te handelen. Artikel L. 3245-1 van Arbeidswet voorziet in een verjaringstermijn van drie jaar voor vorderingen tot loonbetaling. “Elke dag die verstrijkt, is een dag minder om je rechten te doen gelden”, benadrukt Me Zakine.