Nieuws
Nieuwsbrief
18 oktober 2019
Arbeidsrechtbanken leveren strijd!
De Raad van Arbitrage van Grenoble, in het kader van een uitspraak op basis van staking op 22 juli 2019, weigerde zich aan te sluiten bij de positie van de Hoge Raad die op 17 juli 2019 heeft geconcludeerd (Cass. avis, 17 juli 2019) dat het schadevergoedingstarief voor ontslag zonder geldige en serieuze reden verenigbaar is met artikel 10 van Verdrag nr. 158 van de Internationale Arbeidsorganisatie. Het Verdrag van de Internationale Arbeidsorganisatie nr. 158 van 1982 en geratificeerd door Frankrijk op 16 maart 1989 over ontslag met betrekking tot beëindiging van de arbeidsverhouding op initiatief van de werkgever. Artikel 10 bepaalt: "Indien de in artikel 8 van dit Verdrag genoemde organen tot de conclusie komen dat het ontslag ongegrond is, en indien zij, gelet op de nationale wetgeving en praktijk, niet bevoegd zijn of het niet mogelijk achten onder de gegeven omstandigheden het ontslag nietig te verklaren en/of om de herplaatsing van de werknemer te bevelen of voor te stellen, moeten zij de bevoegdheid hebben om de betaling van een passende vergoeding of elke andere vorm van genoegdoening die passend wordt geacht, te bevelen"..Deze formulering wordt aangetroffen in artikel 24 b) van het Herziene Europees Sociaal Handvest van 3 mei 1996. De rechters in eerste aanleg, waaronder de Raad van Arbeidsgeschillen van Grenoble, vertonen verzet tegen de Hoge Raad. Voor het toekennen van een hoger schadevergoedingsbedrag dan hetgeen zou zijn bevolen indien zij zich hadden gebaseerd op de Macron-tarieving, hebben de rechters van de Raad van Arbeidsgeschillen van Grenoble de bepalingen van artikel 10 van het IAO-Verdrag overgenomen, hetgeen inhoudt dat het schadevergoedingsbedrag in overeenstemming moet zijn met de situatie van de voormalige werknemer. In deze zaak ontving de werkneemster een bedrag van 8.000 euro als schadevergoeding voor niet-naleving van de veiligheidsplicht. De werkneemster ondervond moreel geweld. Zij werd gevolgd en kreeg anxiolytica en antidepressiva toegediend. De rechters hielden rekening met deze context om een hoger schadevergoedingsbedrag toe te kennen dat, naar hun mening, beter aansloot bij hetgeen zij in het bedrijf had meegemaakt. Uit de analyse van deze uitspraak volgen twee belangrijke punten: – De rechters in eerste aanleg vertonen verzet tegen de positie van de Hoge Raad die de Macron-tarieving heeft goedgekeurd, – Het verzuim van de werkgever zijn veiligheidsplicht na te komen in geval van moreel geweld kan hem duur te staan komen. Werkgevers, de Macron-tarieving wordt niet uniform toegepast door alle Raden van Arbeidsgeschillen. Informeer uzelf en laat u begeleiden bij de implementatie van doeltreffende maatregelen voor de gezondheidspreventie van uw werknemers.
Volg mij op :

